خرید یک جنگندهای که خودش هنوز در مسیر تثبیت است، ریسک دارد؛ مگر اخذ تضمین هایی
یزدفردا؛ برای ایران، خرید چنین جنگندهای فقط یک تصمیم فنی نیست، یک تصمیم استراتژیک است. باید به پشتیبانی بلندمدت، تأمین قطعات، بهروزرسانیهای آینده و هزینههای عملیاتی نگاه کند.
به گزارش پایگاه خبری یزدفردا؛ از طرف دیگر، گزینههای دیگری هم در بازی هستند. جنگندههایی مثل Su-۳۵ که سنگینتر، قدرتمندتر و امتحانپسدادهتر هستند. طبیعی است که در مقایسه با آنها، میگ-۳۵ کمی در سایه قرار بگیرد.
با این حال، نمیشود گفت این گزینه کاملاً منتفی است. اگر بحث هزینه، دسترسی و سرعت تحویل مطرح باشد، میگ-۳۵ میتواند بهعنوان یک گزینه میانی مطرح شود. نه بهترین، نه بدترین، بلکه یک انتخاب عملیاتی.
باید این را پذیرفت که میگ-۳۵ بیشتر از آنکه یک انقلاب باشد، یک تکامل است. تلاشی برای زنده نگه داشتن یک پلتفرم قدیمی در دنیای جدید. این تلاش قابل احترام است، اما کافی بودنش بستگی به این دارد که از آن چه انتظاری داشته باشی.
برای ایران، این جنگنده میتواند یک قدم رو به جلو باشد، اما نه آن جهشی که همهچیز را تغییر دهد. چیزی بین گذشته و آینده، دقیقاً مثل خود داستانش؛ و اینجاست که تصمیم سخت میشود. چون گاهی انتخابها بین خوب و بد نیست، بین «کافی» و «بهتر» ، البته ایران زیرساخت مورد نیاز برای این هواپیما با توجه مشترک بودن زیرساخت عملیاتی میگ 35 و میگ 26 را دارد ، اما در اصل باید ببینیم که روس ها آیا این جنگنده را به ما می فروشند یا نه .