یزدفردا

راضیه حسینی:

در این مدت که چیزی ننوشتیم، تا دل‌تان بخواهد همه چیز گران شد، طوری که حالا احساس می‌کنیم یکی از بیدار شدگان در جوار اصحاب‌کهف هستیم و نمی‌دانیم از کجای افزایش قیمت‌ها شروع کنیم و بعد به خبر ثبات در ماه رمضان برسیم. راستش را بخواهید اصلاً نمی‌دانیم چطور در حال ادامه‌ی زندگی هستیم.

مثلاً صبح که از خواب بیدار می‌شویم و خبرها را می‌خوانیم با خودمان می‌گوییم، از این بدتر نمی‌شود، ولی شب وقتی بعد از هزار جور فکر و خیال، تازه چشم‌مان گرم می‌شود، یادمان می‌افتد از این بدتر هم شد.

تصمیم گرفته‌ایم صبح‌ها که از خواب بیدار شدیم، بعد از دیدن خبرها، فقط کمی تعجب کنیم و بعد برویم سراغ فکر و خیال‌هایی که روزهاست دست از سرمان برنمی‌دارد، مدت‌ها به درز دیوار خیره شویم و اصلاً متوجه گذر زمان نشویم. بعد که به خودمان آمدیم، دوباره یک خبر بخوانیم و باز دوباره برویم در هپروت خیال.

از شما مسئولان عزیز چه پنهان، این روزها خیلی به قول‌ها و وعده وعیدهای‌تان فکر نمی‌کنیم. می‌توانید هرچه قدر دل‌تان می‌خواهد قول بدهید. اصلاً بگویید قبل از ماه رمضان، همین فردا، همه‌ی قیمت‌ها نه‌تنها ثابت می‌مانند، بلکه پایین هم می‌آیند. بگویید قرار است به‌زودی قیمت دلار نصف شود.

حتی از این هم عجیب‌تر، بگویید ایران‌خودرو و سایپا اعلام کرده‌اند قیمت خودروهای‌شان را آن‌قدر پایین می‌کشند که یک کارگر بتواند دوباره خرید خودرو را در لیست آرزوهایش بنویسد.

نه که نشنویم. همه‌ را می‌خوانیم، می‌بینیم و می‌شنویم، ولی در حافظه‌مان ثبت نمی‌کنیم. پر شده، روزهاست مدام خطای ظرفیت بیش از حد مجاز می‌دهد و دیگر نمی‌توانیم داده‌ای به آن اضافه کنیم. در این چند هفته قد یک‌عمر پر شده است و بعید می‌دانیم به این زودی‌ها خالی شود. برای همین شما با خیال راحت قول بدهید، لبخند بزنید و وعده بدهید.

از این تریبون به آن تریبون بروید و آمار ارائه دهید. ما نگاه‌تان می‌کنیم، اگر بخواهید برای‌تان دست هم می‌زنیم، ولی انتظار نداشته باشید به یاد بیاوریم. خیال‌تان راحت، ماه رمضان هم می‌توانید هر چه‌قدر دل‌تان خواست قیمت‌ها را بالا ببرید، ما مدت‌هاست حواس‌مان پرت شده جایی دیگر، و مثل خیلی چیزها جمع نمی‌شود.