یزدفردا
پایگاه خبری و تحلیلی
اولفبرت، شمشیری که با فناوری آینده ساخته شده است
یزدفردا؛ شمشیر اولفبرت، یکی از شاهکارهای باستانی شمشیرسازی، هزار سال از زمان خود پیشرفتهتر بود و راز ساخت فولاد بوتهای آن تا قرنها در اروپا ناشناخته باقی ماند.
به گزارش پایگاه خبری یزدفردا؛ شمشیر اولفبرت، اسطورهای در میان جنگافزارهای دوران وایکینگها، نه تنها نمادی از قدرت و مهارت جنگاوری بود، بلکه با بهرهگیری از فناوری فولادسازی پیشرفته، به رازی حلنشده در تاریخ اروپا تبدیل شد. این شمشیر که از حدود سال ۸۰۰ تا ۱۱۰۰ میلادی در میادین نبرد اروپا غالب بود، با فولاد خالص ساخته شده و کیفیت بینظیرش آن را به «رولز-رویس» زمان خود مشهور کرده بود؛ مادهای که حداقل تا هزار سال بعد دوباره در اروپا دیده نشد.
شمشیر اولفبرت؛ رازی باستانی از یک فناوری آینده
نام حکشده «اولفبرت» روی این شمشیرها همچنان یک معماست، اما پژوهشگران بر این باورند که این نام احتمالاً یک علامت تجاری باستانی و نشاندهنده کیفیت بوده، نه نام یک شمشیرساز واحد. حضور این شمشیرها برای بیش از ۲۵۰ سال (حدود ۸۵۰ تا ۱۱۰۰ میلادی) و کشف هزاران نمونه از آنها در سراسر اروپا، بهویژه در گورهای وایکینگها و رودخانهها، این فرضیه را تقویت میکند که تولید آنها توسط افراد یا کارگاههای مختلفی صورت گرفته است.
از این میان، تنها حدود ۱۷۰ شمشیر بهطور قطعی بهعنوان نمونههای اصلی اولفبرت شناخته شدهاند.
صلیب یونانی حکشده روی برخی از این شمشیرها نیز به ارتباط احتمالی با کلیسای کاتولیک رومی در امپراتوری فرانک اشاره دارد، چرا که در قرون وسطی، کلیسا یکی از تولیدکنندگان و فروشندگان اصلی اسلحه بود و این نماد پیش از نامها توسط اسقفها و راهبان استفاده میشد.
فولاد بوتهای؛ گنجینهای یک هزاره جلوتر از زمان
در دوران وایکینگها، شمشیرهای معمولی حاوی کربن کمی بودند و ناخالصیهای بسیاری داشتند که مقاومت آنها را کاهش میداد. آهنگران اروپایی در آن زمان به دلیل دمای ناکافی کورههایشان، قادر به تولید فولاد عاری از ناخالصی نبودند؛ فرآیندی که امروزه با گرم کردن فلز تا بیش از ۳۰۰۰ درجه فارنهایت برای حذف سرباره و افزودن کربن بیشتر انجام میشود. اما شمشیر اولفبرت داستان متفاوتی دارد./یزدفردا
دکتر آلن ویلیامز، متخصص باستانفلزشناسی، با تحلیل شمشیرهای اولفبرت شباهتهای باورنکردنی میان فولاد آنها و فولاد مدرن یافت.
فولاد به کار رفته در این شمشیرها حاوی تا سه برابر بیشتر از کربن فولادهای معمولی قرون وسطی بود و به آن «فولاد بوتهای» (Crucible Steel) میگویند. این فناوری پیشرفته که در آن آهن و مواد دیگر در بوته ذوب شده و به قالب ریخته میشوند،
تا قرن هجدهم و انقلاب صنعتی در اروپا رواج نیافت. این حقیقت، شمشیر اولفبرت را دستکم ۱۰۰۰ سال جلوتر از زمان خود قرار میدهد.