مجله پولتیکو در مقاله اخیر خود انعطاف پذیری را علت پایداری احزاب مدرن ذکر کرده و معتقد است در دنیای امروز هیچ حزبی محکوم به شکست نیست.
به گزارش ایسکانیوز، صاحب نظران همواره علاقه مندند پیش بینی کنند که احزاب در حال انقراضند و همیشه هم اشتباه می کنند. مدت کوتاهی پس از انتخابات ریاست جمهوری در سال 2008 و راه یافتن باراک اوباما به کاخ سفید، کارتونیست محافظه کار ویلیام وارن کاریکاتوری از چشم انداز حزب جمهوری خواه منتشر کرد که در آن جمهوری خواهان با نماد فیل مانند ماموت ها در حال انقراض به تصویر کشیده شده بودند. معنای این تصویر کاملا واضح بود: جمهوری خواهان محکوم به فنا هستند. کارشناسان کاملا متعجب شدند که آیا ممکن است یک حزب به همین سادگی ها بمیرد؟
امروز این سوال با رویکردی انتقام جویانه می تواند مجددا مطرح شود. دونالد ترامپ نامزد نهایی حزب جمهوری خواه با اظهارات پوپولیستی و کسب جایگاه نسبتا خوبی در میان شهروندان آمریکا خونی دوباره در رگ های این حزب به جریان انداخته است. از سویی دیگر برنی سندرز نامزد چپ با عقاید سوپر سوسیالیستی اش قول داده تا به مبارزه ادامه دهد و فرصت ورود هیلاری کلینتون به کاخ سفید را بسوزاند. حالا سوال این است که سرنوشت ماموت ها به راستی در انتظار کدام یک از احزاب است و یا آیا انقراض هر دوی آنها را تهدید می کند؟
با وجود شرایطی نه چندان رضایتبخش برای احزاب، اما پاسخ به این سوال منفی است. در سال 2008 بعد از به قدرت رسیدن مجدد اوباما، حزب جمهوری خواه با نفرت پراکنی به اوباما و سنگ اندازی های فراوان خود را سرپا نگاه داشتند. در واقع از سال 1850 و بعد از مرگ حزب ویگ، هیچ حزبی در ایالات متحده منحل نشده و تمامی احزاب رسوایی ها و شکست ها را تاب اورده اند.
وسوسه تماشا و دنبال کردن کشمکش های احزاب اصلی و اخبار مبنی بر به بن بست رسیدن یکی از این احزاب سال هاست که همراه شهروندان است. بسیاری انتخابات را به جنگ تشبیه می کنند اینگونه که احزاب با لشکرکشی به قلمروی یکدیگر از هیچ عملی برای شکست طرف مقابل فروگذاری نمی کنند. در این میان کاندیداها، روزنامه نگاران و سیاستمداران آتش این جنگ را تندتر می کنند. اما واقعیت این است که انتخابات چندان هم شبیه جنگ نیست. هیچ پیروزی دائمی نیست، طرف مقابل امروز شکست می خورد و فردا باز هم به مبارزه برمی خیزد. بنابراین کماکان می توان مطمئن بود که در سال 2020 هم باز انتخاب میان دو حزب دموکرات و جمهوری خواه خواهد بود.
بنابراین امسال باید منتظر چه اتفاقی باشیم؟ آیا حزب جمهوری خواه با رهبری دونالد ترامپ با منزوی کردم میانه روها، باعث زیر و رو شدن این حزب خواهد شد؟
مساله اصلی حزب جمهوری خواه مانند سال 2008 رقابت انتخاباتی نیست، حزب جمهوری خواه امسال با مشکل هویت مواجه شده است. شکاف عظیمی بین اعضای این حزب در حال شکل گیری است. اختلاف نظر میان آنانی که موافق انعطاف بیشتر بر سر مسایل اجتماعی هستند و آنهایی که این سختگیری ها را سنگ بستر این حزب می دانند روز به روز در حال شدت گرفتن است. حال امسال یک اختلاف هم اضافه شده، اختلاف میان محافظه کاران اصولی و دونالد ترامپ.
اختلافات داخلی می تواند منجر به نابودی احزاب شود. مسلما همین اختلافات داخلی باعث از بین رفتن حزب ویگ شد، درست زمانی که ائتلاف اقتصادی آنها نتوانست در ایالت های شمالی و جنوبی دوام بیاورد و همزمان با مبارزات برای پایان برده داری، این حزب برای همیشه خاموش شد. اما احزاب مدرن با وجود فراز و فرودهای فراوان هنوز سرپا مانده اند. انعطاف پذیری و تغییر دلیل دیگری بر تئوری ماندگاری احزاب است.
بیایید فرض کنیم با توجه به پیشینه انتخاباتی ایالات متحده، دموکرات ها با رهبری هیلاری کلینتون، ترامپ و حزبش را شکست داده و وارد کاخ سفید شوند و کنترل مجلس سنا را هم در دست بگیرند. بدون شک باز هم ما شاهد حملات جمهوری خواهان به زنان و اقلیت ها خواهیم بود و همان سوال تکراری مطرح خواهد شد که آیا حزب جمهوری خواه در حال انحطاط است؟
حزب جمهوری خواه به حیات خود ادامه خواهد داد، اما این ادامه دادن به این معنا نیست که با همان اصول و چارچوب ها فعالیت خواهد کرد. در صورت شکست، حزب جمهوری خواه افتضاح انتخابات 2016 را با ایجاد تغییرات و اصلاحات جبران خواهند کرد. آنها کمتر در بحث های انتخاباتی شرکت خواهند کرد و مانند حزب دموکرات با تشکیل دادن مجمع نمایندگان، مانع راهیابی شخصی مانند ترامپ به مرحله نهایی انتخابات خواهند شد.
البته انتخابات میان دوره ای در سال 2018 هم تعیین کننده خواهد بود، این انتخابات زمانیست برای قضاوت و تاحدی مجازات عملکرد رییس جمهور. حتی اگر دموکرات ها کرسی های سنا را در سال 2016 تصاحب کنند، جمهوری خواهان می توانند بازگشت شکوهمندانه ای را به نمایش گذاشته و به قدرت بازگردند (البته این اتفاق هر ده سال یکبار رخ می دهد و از سال 2008 تا کنون چنین اتفاقی صورت نگرفته است) حتی انگیزه و قدرتشان ممکن است به حدی باشد که سال 2020 کاخ سفید را از دموکرات ها بازپس بگیرند. جمهوری خواهان امسال هم به حیات حزبی شان ادامه خواهند داد اما رهبران و تصمیم گیرندگان این حزب در سال 2017 و 2018 قطعا مشابه سال 2016 نخواهد بود. و کلام آخر اینکه هنوز زمان انقراض این حزب فرا نرسیده است.
پوتین: انتخابات آمریکا دموکراتیک نیست
رئیسجمهور روسیه روز جمعه گفت در حال حاضر جنگ سردی در جریان نیست و مسکو هم به دنبال این جنگ نیست.
آقای پوتین که در روز دوم نشست اقتصادی «سن پترزبوگ» صحبت میکرد، در پاسخ به سوال فرید زکریا در مورد آیا در حال حاضر نوعی جنگ کوچک بین روسیه و غرب در جریان است، گفت: «تصور میکنم که در حال حاضر جنگ سرد جدیدی وجود ندارد، کسی هم به دنبال آن نیست. قطعا ما به دنبال چنین چیزی نیستیم و هیچ نیازی هم به آن نیست.»
رئیسجمهور روسیه تأکید کرد که منطق روابط بینالملل، منطقه رویارویی و تقابل نیست.
وی گفت پس از فروپاشی شوروی سابق روسیه انتظار داشت که عصر همکاری دوجانبه میان طرفین آغاز شود، اما اروپا با چالشهای اقتصادی روبرو شد و روسیه هم با «جداییطلبی، افراطگرایی و تهاجم از سوی تروریسم بینالمللی مواجه شود. در قفقاز عواملی از القاعده حضور داشتند و این واقعیت آشکاری است که از سوی هیچکس انکار نمیشود.»
پوتین با متهم کردن غرب و آمریکا به زیر پا گذاشتن توافقهای صورت گرفته بعد از فروپاشی شوروی برای عدم تلاش برای گسترش ناتو و سامانه سپر موشکی، گفت واشنگتن ادعا میکند که هدف از استقرار سپر موشکی، مقابله با تهدید هستهای با ایران بوده است.
رئیسجمهور روسیه سپس این سوال را مطرح کرد که «خوب این تهدید الان کجاست؟ چطور باز هم این پروژه ادامه دارد؟»
وی سپس به بحران اوکراین پرداخت و گفت چرا غرب باید برای ایجاد کودتا تلاش میکرد؟ و پس از آن هم زمانی که روسیه در برابر رخدادهای اوکراین واکنش نشان داد و اقداماتی را در دستور کار قرار داد، اتحادیه اروپا به تحریم روی آورد و ناتو فعالیت خود را بیشتر کرد.
پوتین: بحران سوریه باید گام به گام شود
پوتین در ادامه در پاسخ به سوال زکریا در مورد سوریه و اینکه آیا دولت سوریه باید تمام این کشور را پس بگیرد، گفت: «تصور میکنم که امروز مسئله سوریه مبارزه با تروریسم است، اما تمام آن نیست. ریشه اصلی مسئله تناقضات در جامعه سوریه و جایگاه رئیسجمهور (بشار) اسد است. مسئله کنترل بر اراضی سوریه نیست، بلکه مسئله است که تمام طرفها و کل جامعه سوریه به سیستم سیاسی این کشور اعتماد داشته باشند... و این قطعا حاصل نمیشود مگر از طریق فرآیند سیاسی. ما بارها بر این مسئله تأکید کردهایم.»
رئیسجمهور روسیه با تأکید بر اینکه باید در سوریه قانون اساسی جدید تدوین شده، انتخابات ریاستجمهوری و پارلمانی برگزار شود، گفت در زمان سفر بشار اسد به روسیه هم با وی در این رابطه صحبت کرده و رئیسجمهور سوریه هم موافق بوده که این روند باید تحت نظارت دقیق سازمان ملل انجام شود.
وی گفت روز گذشته با استفان دیمیستورا نماینده سازمان ملل در امور سوریه هم در این رابطه صحبت کرده و همه با این مسئله موافق هستند.
پوتین با بیان اینکه مسکو هم با گسترش دموکراسی در خاورمیانه موافق است، گفت: «اما نمیشود دموکراسی را با زور تحمیل کرد، بلکه این اتفاق باید از طریق ساز و کارهای دموکراتیک اتفاق بیافتد... نمیخواهیم که یک حکومت غیردموکراتیک را جایگزین دیگری کنیم.»
رئیسجمهور روسیه: «اما این روند دشوار است و هیچچیز یک شبه اتفاق نمیافتد... باید راهی بیابیم که نیروهای معارضه در نهادهای حکومتی کنونی از جمله دولت حضور یابند و تماسهایی بین مقامات شکل بگیرد... نباید اهدافی گذاشت که نتوان به آنها دست یافت. اینکه گفته شود که فردا باید فلان اتفاق بیافتد و اینکه ساختار مقامات باید تغییر کند، به این معنی که او (اسد) باید برود. اینطور درست نیست، بلکه باید گام به گام پیش رفت.»
وی گفت در غیراینصورت، سوریه به سمت تجزیه شدن پیش میرود و آنوقت مناطقی شکل میگیرند که دائما با یکدیگر در حال جنگ هستند، که این میتواند «یک عنصر کاملا ثباتزدا برای منطقه باشد.»
انتخابات آمریکا دموکراتیک نیست
رئیسجمهور روسیه در پاسخ به این سوال که آیا نظرش در مورد دونالد ترامپ نامزد ریاستجمهوری آمریکا همچنان مثبت است، زکریا را به تحریف نظراتش در مورد ترامپ متهم کرد و که وی تنها از طرح ترامپ برای احیای کامل روابط با مسکو استقبال کرده است.
پوتین همچنین گفت که مسکو در امور سیاسی داخلی آمریکا دخالت نمیکند و آماده است تا با هر کسی که مردم آمریکا به او رأی دادند، کار کند.
وی سپس به انتقاد از ساختار سیاسی آمریکا پرداخت و گفت: «شما همواره به دیگران یاد میدهید که چطور زندگی کنند، اما آیا تصور میکنید که انتخابات در ایالات متحده دموکراتیک هستند؟ آیا انتخابات در ایالات متحده به نحوی دموکراتیک برگزار میشود؟»
رئیسجمهور روسیه ادامه داد: «به این خاطر که میدانید که دو بار در تاریخ ایالات متحده، کسانی به عنوان رئیسجمهور انتخاب شدهاند که رأی اکثریت مردم را نداشتهاند.»
پوتین با بیان اینکه واشنگتن در امور تمام کشورها دخالت میکند، گفت: «قبول داریم که ایالات متحده کشور قدرتمندی است و احتمالا تنها ابرقدرت کنونی جهان است. ما این واقعیت را قبول داریم. ما میخواهیم با ایالات متحده کار کنیم... جهان هم به وجود چنین کشور قدرتمندی نیاز دارد، اما آنچه که به آن نیاز نداریم، این است که این کشور مدام در امور ما دخالت کند. اینکه به اروپا دستور ندهد که با ما ارتباط نداشته باشد.»
او که بعد از بیان این اظهارات با تشویق حاضرین مواجه شود، در مورد تحریمهای وضعشده علیه روسیه هم گفت آمریکا هیچ خسارتی از تحریمها ندیده است، بلکه این اروپاییها هستند که خسارت آن را متحمل میشوند. وی سپس به «ماتئو رنتزی» نخستوزیر ایتالیا که در این نشست حضور داشت اشاره کرد و گفت باید از رنتزی و مقامات اروپایی پرسید که چرا همچنان با وجود خسارتی که متحمل شدهاند، تحریمها را ادامه میدهند.