یزدفردا

شهرهای تاریخی مطرحی در سراسر دنیا وجود دارد امّا دو شهر را میتوان بعنوان موزۀ رو باز بزرگ دنیا نام برد؛ یکی شهر رُم است و دیگری شهر یزد.
از نگاه صاحب این یادداشت، یزد بدلیل تاریخی از قدمت بیشتری برخوردار میباشد و آثار باستانی یزد با فرهنگ انسانی دنیا مأنوس تر میباشد و شاهد رویدادهای تاریخی مهمّی بود که از لحاظ نظامی – فرهنگی و معماری شکوهمند آن عرصۀ پژوهش و تحقیق زیادی را فراهم نموده است.
البته تحقیقاً هزاران مقاله در این زمینه ها نوشته شده است، امّا آنچه فرق بین مردم و متولّیان رُم و یزد وجود دارد، دقّت، تبلیغ و اهمّیت آثار شهر نزد مردم رُم است که این ویژگی ها در مردم یزد نهادینه نشده است و این نیاز به عزم جدّی مسئولان و اثرگذاران فرهنگی بر روی مردم شهر دارد.
در سالهای اخیر انصافاً مقامات استانداری، میراث فرهنگی و گردشگری، شهرداری یزد و با حمایت روحانیّت و دانشگاهیان محترم گام های بلند و ماندگاری برداشته شده است؛ امّا این تلاش ها باید با آموزش توده های مردم همراه باشد که اوّلاً مردم پی به اهمیّت کار برده و ثانیاً بدلیل گستردگی فضای شهری اجرای بازسازی و شیوه های نگهداری و معرّفی آثار بوسیله مردم صورت گیرد و نهادهای ذیربط مدیریت نمایند.
برداشته شدن یک آجر یا خشت پخته از بنایی در رُم بازداشت و حبس های طویل المدّت دارد امّا در یزد ساختمان ها یک شبه فرو می ریزد و شاید بناهای آجر با نماهای جدید امروزی ساخته شود.
تدوین قوانین، همراهی مردم و مسئولان می تواند یزد( موزۀ ایران) را به ( تنها شهر موزۀ دنیا ) تبدیل نماید؛ که در بناهای تاریخی مردم ساکن و درحال زندگی هستند.
در پایان مجدداً از نهضت خوبی که توسّط متولّیان آغاز شده است تجلیل ولی اقدام به آموزش مردم و فرهنگ سازی در آغاز راه می باشد و باید جدّی گرفته شود.
بدیهی است که آرزوی همه، اشتغال و ایجاد مراکز اقامتی و استفاده از همۀ ظرفیت ها از کویر لوت تا بناها و غذاهای محلّی و آداب و رسوم ایران کهن است، که در پرتو توجّه و آموزش و تبلیغات صورت می پذیرد.