یزدفردا

میرزا محمد کاظمینی:عموم مردم در افکار و اعتقادات و رفتار و عمل، دنباله رو شخصیت های برجستۀ جامعۀ خود هستند و آنها را اُسوه قرار می دهند.
اگر این الگوها، صاحب کمالات و ارزش های الهی باشند، مردم نیز به نسبت همّت و استعداد خود از این کمالات و ارزشها بهره مند میشوند و اگر آنها به سوی زشتی ها و بدی ها بروند، بیشتر مردم نیز از آنها دنباله روی خواهند کرد.
در آن زمان که رسول خدا(ص) اُسوۀ مردم بود، انسانهایی آزاده، صادق، صمیمی، ساده، بی ریا، شجاع، مبارز، عابد، و عدالت طلب چون امام علی(ع)، مقداد، عمّار، ابوذر و سلمان تربیت شدند، آنان مردانی حقیقت پرست، خردمند، باایمان، متّقی، عادل و اهل عبادت و ایثار بودند.
هرچه از زمان پیامبر(ص) فاصله میگیریم، می بینیم که شخصیّت های اصیل اسلامی، بخصوص اهل بیت پیامبر(ص)، به انزوا کشیده میشوند و افرادی که در تفکّر و اندیشه یا در عمل و اخلاق یا در هر دو از معیارهای اسلامی به دورند، در جامعه جایگاهی برجسته پیدا میکنند.
اینگونه شخصیّت ها در دستگاه حکومت بنی امیّه و بنی عبّاس صاحب موقعیت بودند و به شهرت می رسیدند.

نکته:
1 – باید مواظب بود انقلاب اسلامی دچار شخصیت ها و الگوهای غیرقابل اعتماد نشود!!!
2 – در یادداشت فوق جریان یا گروه خاصی مدّنظر نیست، امّا مروری است بر گذشته تا اولیای جامعه مواظب ظهور بی جای افراد در قالب شخصیت های کذایی باشند.